ย้อนกลับไปในปี พ.ศ. 2444 ที่เฮนรี่ ฟอร์ดได้สร้างความตกตะลึงให้กับผู้ชมการแข่งที่ดีทรอยต์ ไดรฟ์วิ่ง คลับ ในมิชิแกน ด้วยการคว้าชัยชนะเหนือนักแข่งมืออาชีพอย่างอเล็กซานเดอร์ วินตัน ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาฟอร์ดก็ได้สร้างปรากฏการณ์ในสนามแข่งหลากหลายรายการ
สร้างตำนานที่การแข่งขันแนสคาร์ (NASCAR) ในอเมริกา
NASCAR หรือ National Association for Stock Car Auto Racing คือการแข่งขันรถยนต์สต็อก หรือการนำรถยนต์ที่จำหน่ายในท้องตลาดมาปรับแต่งรถเพื่อนำมาใช้ในการแข่งขันเป็นพิเศษ ซึ่งเป็นรายการแข่งรถที่ความนิยมสูงสุดในสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2492 รถลินคอล์นที่ขับโดย จิม โรเปอร์ ได้สร้างประวัติศาสตร์ด้วยการคว้าชัยชนะในการแข่งแกรนด์ เนชั่นแนล เรซ ครั้งแรก จากนั้นฟอร์ดได้คว้าแชมป์ 7 สมัยในรายการแนสคาร์ คัพ ซีรี่ส์ ประจำปี เริ่มต้นจาก บิล เอลเลียตต์ ผู้คว้าแชมป์วินสตัน คัพ ในปี พ.ศ. 2531 ตามมาด้วยชัยชนะใน บุช ซีรีส์ ของจอห์นนี่ เบนสัน จูเนียร์ (พ.ศ. 2538), เดล จาร์เร็ตต์ (พ.ศ. 2542), แมตต์ เคนเซธ (พ.ศ. 2546), เคิร์ต บุช (พ.ศ. 2547) และโจอี้ โลกาโน ที่คว้าแชมป์ในปี พ.ศ. 2561, 2564, 2567 และล่าสุดเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคมที่ผ่านมา
ชัยชนะใน เลอ ม็อง (Le Mans) ทะยานสู่หนังจอเงิน
หนึ่งในภาพที่ตราตรึงที่สุดในประวัติศาสตร์การแข่งรถของฟอร์ด คือการเข้าเส้นชัยอย่างยิ่งใหญ่ของฟอร์ด จีที 40 มาร์ค 2 ในอันดับที่ 1-2-3 ของการแข่งขัน เลอ ม็อง 24 ชั่วโมง (Le Mans 24 Hours) ที่ประเทศฝรั่งเศส เมื่อปี พ.ศ. 2509 ความสำเร็จครั้งนั้นเกิดขึ้นภายใต้การนำทีมของวิศวกรระดับตำนาน แครอล เชลบี้ คันที่เข้าเส้นชัยเป็นอันดับหนึ่งขับโดย บรูซ แม็คลาเรน และ คริส เอมอน ตามมาด้วยคันที่สองของ เคน ไมลส์ และ เดนนี่ ฮูล์ม ปิดท้ายด้วยคันที่สามที่ขับโดย รอนนี่ บัคนัม และ ดิค ฮัทเชอร์สัน นับเป็นการประกาศศักดาของฟอร์ดบนเวทีระดับโลก และยังคว้าแชมป์ในการแข่งขันเลอ ม็องติดต่อกันอีก 3 ครั้ง ซึ่งชัยชนะครั้งประวัติศาสตร์นี้ได้ถูกถ่ายทอดสู่จอภาพยนตร์ในเรื่อง Ford v Ferrari ที่ถ่ายทอดเรื่องราวเบื้องหลังความสำเร็จของฟอร์ดได้อย่างทรงพลังและน่าจดจำ
ฟอร์ด มัสแตง กับความยิ่งใหญ่ในการแข่งเอสซีซีเอ ทรานส์ แอม แชมเปี้ยนชิพ (SCCA Trans-Am Championship)
หลังจากฟอร์ด จีที 40 มาร์ค 2 สร้างชื่อให้กับฟอร์ดในสนามระดับโลกแล้ว ต่อมาก็ถึงเวลาที่ ฟอร์ด มัสแตง จะก้าวขึ้นมาเป็นสัญลักษณ์แห่งความแรงในสนามแข่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรายการ เอสซีซีเอ ทรานส์ แอม แชมเปี้ยนชิพในปี พ.ศ. 2513 ที่เน้นการแข่งขันของรถยนต์ที่ดัดแปลงจากรถยนต์ทั่วไป รถฟอร์ด มัสแตง บอสส์ 302 ที่ได้รับการพัฒนาโดย บัด มัวร์ ขับโดยพาร์เนลลี โจนส์ นำชัยชนะครั้งสำคัญมาสู่ทีมฟอร์ดอย่างยิ่งใหญ่ ต่อมาในช่วงปี พ.ศ. 2538-2540 ฟอร์ด มัสแตง เราช์ โคบรา สานต่อความสำเร็จด้วยการคว้าแชมป์ในรายการเดียวกันถึง 3 ปีติดต่อกัน ตอกย้ำชื่อเสียงของฟอร์ด มัสแตงในฐานะรถเพอร์ฟอร์แมนซ์ที่ผลิตขายจริง
ตำนานแดร็ก เรซซิ่ง ฟันนี่ คาร์ เวิลด์ แชมเปี้ยนชิป
ฟอร์ดสร้างชื่ออย่างยิ่งใหญ่ในโลกของ แดร็ก เรซซิ่ง หรือการแข่งขันทางตรงที่ใช้ความเร็วสูงสุด โดยเฉพาะในรายการระดับโลกอย่าง เอ็นเอชอาร์เอ ฟันนี่ คาร์ เวิลด์ แชมเปี้ยนชิป (NHRA Funny Car World Championship) ซึ่งฟอร์ดสามารถคว้าแชมป์ได้หลายครั้งตลอดหลายทศวรรษ นับจาก ฟอร์ด มัสแตง “ม้าโทรจัน” ของ แลร์รี่ ฟูลเลอร์ตัน ที่คว้าแชมป์ในปี พ.ศ. 2515 จากนั้นในปี พ.ศ. 2517 ในการแข่งขันที่ ออตตาวา มอเตอร์สปีดเวย์ เชิร์ล เกรียร์ ก็ได้จารึกประวัติศาสตร์ด้วยการขับฟอร์ด มัสแตง เชน ไลท์นิ่ง เข้าเส้นชัยเป็นอันดับหนึ่ง แม้รถจะไฟไหม้ในรอบควอลิฟาย แต่สามารถซ่อมแซมจนกลับมาแข่งและคว้าชัยได้ภายในคืนเดียว ในช่วงปี พ.ศ. 2528-2531 เคนนี่ เบิร์นสไตน์ คว้าแชมป์ 4 สมัยติดต่อกัน ด้วยฟอร์ด เทมโป ขณะที่ในยุค 2000s ฟอร์ดยังคงสานต่อความสำเร็จในสนามนี้ ด้วยชัยชนะในปี พ.ศ. 2546 และ 2552
ฟอร์ด ยังคงเดินหน้าเขียนบทใหม่ในหน้าประวัติศาสตร์ของการแข่งขันทางเรียบระดับโลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับการเตรียมส่งทีมฟอร์ด เพอร์ฟอร์แมนซ์ กลับสู่สนามในตำนานอย่างเลอ ม็อง 24 ชั่วโมง ในปี พ.ศ. 2570 เพื่อย้อนรำลึกถึงชัยชนะอันยิ่งใหญ่
